Music Playlist at MixPod.com

กาลครั้งหนึ่งนานนนนนมาแล้ว

ม้าลายผู้โดดเดี่ยว ชอบไปกินหญ้ากลางทุ่งหญ้าแสนสวย มีลำธารเล็กๆไหลผ่าน

ม้าลายกินหญ้าอยู่ตัวเดียวอย่างนั้นมาแสนนาน วันหนึ่งหลังจากกินหญ้าจนอิ่ม

ม้าลายได้เดินอย่างช้าๆไปที่ลำธารเพื่อจะกินน้ำ ในระหว่างที่มันกินอยู่นั้น

สายตาก้อพลันเหลือบไปเห็น ปลาม้าตัวอวบอ้วนกำลังว่ายน้ำอย่างเริงร่า

ท่ามกลางกระแสน้ำที่ไหลเอื่อย ม้าลายจ้องมองปลาม้าตัวนั้นอยู่นาน

จึงตัดสินใจเดินเข้าไปคุย ทั้งปลาม้าและม้าลายต่างคุยกันถูกคอ

จนสนิทและกลายเป็นเพื่อนกันนับแต่นั้นมา

ทุกๆวันม้าลายจะเดินมากินน้ำ พร้อมกับนำหญ้ามาฝากปลาม้า

ทั้งสองแบ่งปันของซึ่งกันและกันตลอด มีเรื่องคุยและปรึกษากันทุกวัน

จนทำให้ม้าลาย ไม่รู้สึกเหงาและโดดเดี่ยวอีกต่อไป

วันหนึ่ง ม้าลายได้เดินไปกินน้ำและพูดคุยกับปลาม้าเหมือนเช่นทุกๆวัน

แต่วันนี้ม้าลายสังเกตเห็นถึงสีหน้าที่กังวลของปลาม้า ด้วยความเป็นห่วง ม้าลายจึงถามว่า

"ปลาม้า วันนี้เจ้าเป็นอะไร ดูสีหน้าไม่ค่อยดีเลยนะ"

"ข้ามีเรื่องจะบอก" ปลาม้าพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"เจ้ามีอะไรบอกข้าได้เสมอนะ เราเป็นเพื่อนรักกันนี่" ม้าลายกล่าวอย่างเต็มใจ

"อีกไม่นานข้าต้องว่ายทวนน้ำขึ้นไปทางเหนือ ไปทำสิ่งที่สำคัญ

เราอาจจะไม่ได้เจอกันสักพัก"

ไร้เสียงตอบกลับ .. ความเงียบเกิดขึ้นกับทั้งสองชั่วขณะ

"เจ้าไปนานแค่ไหน" ม้าลายเริ่มถามด้วยน้ำเสียงที่สั่น

"ข้าไม่รู้ แต่..ไม่นานข้าจะกลับมา"

"ข้าจะรอนะ" ม้าลายตอบพร้อมรอยยิ้มและน้ำใสๆที่ปริ่มนัยน์ตาทั้งสองข้าง

"เราจะกลับมาเจอกันที่นี่อีกครั้ง เมื่อถึงเวลา" ทั้งสองสัญญาต่อกัน


และทุกๆวัน ม้าลายยังคงเดินไปกินน้ำที่ลำธาร

เพียงแต่ไม่มีปลาม้าที่ว่ายน้ำอย่างเริงร่าเหมือนวันก่อนๆ

ม้าลายได้แต่มองไปบนผืนน้ำ และรอคอยวันที่ปลาม้าจะกลับมา

. . . . . . . .